Zie jezelf als een orkest, met een dirigent en een componist in je, als metafoor. Je kunt het zien als een orkest waarin elk instrument een ander aspect van jezelf vertegenwoordigt — je emoties, ervaringen, gedachten, intuïtie, herinneringen, verlangens. Is de dirigent dan je bewustzijn, degene die probeert alles in harmonie te brengen? En de componist? Dat is misschien het leven zelf, of het diepere deel van jou dat de melodie van je bestaan schrijft. Soms speelt één instrument te hard, soms valt een ander stil, maar als alles samenkomt, ontstaat er iets unieks — jouw eigen symfonie.
Alle instrumenten in jou willen graag meedoen. De trompet schettert en laat graag van zich horen. De triangel is meer van de subtiele klanken op het juiste moment. De trom wil het ritme bepalen, de viool je verlangen uiten. Sommige instrumenten klinken wellicht donker en zwaar en hoor je liever niet, anderen licht en zuiver en nodigen uit tot dansen. Ieder deel in jou is ven belang voor het totaal. Als je sommige delen niet of nauwelijks de ruimte geeft, zullen ze steeds meer van zich laten horen, wellicht de anderen overstemmen. Of ze trekken zich juist terug en worden gemist, omdat het stil blijft wanneer ze van zich zouden moeten laten horen. En klinken er valse tonen, omdat ze niet weten hoe ze op toon moeten komen, uit gemis aan aandacht? Wellicht ben je er zo aan gewend, dat je die zelf niet meer hoort? Of ben je zelfs gaan geloven dat jij die valse tonen bent?
Een kundig dirigent kan elk de ruimte geven en weet ieder op waarde te schatten. Hij schikt en herschikt, ontdekt verborgen talenten, waardeert ieder deel, omdat hij het grotere geheel overziet. Hij weet elke valse klank op te sporen en geeft de juiste aanwijzingen en begeleiding om ook deze op toon te krijgen. Heb jij ook contact met de dirigent in jou? Dan kun je een prachtig muziekstuk spelen, donker en licht wisselen elkaar af, vrolijk en zwaarmoedig. Alles mag er zijn en zorgt voor een prachtig geheel. Mag bij jou alles er zijn?
De wereld wacht op je
Echter het gevoel kan je bekruipen dat je toch nog iets mist. Maar wat? Het klinkt zuiver, goed georganiseerd, alles heeft de juiste toon, en toch…
Het mist bezieling. Ja, waartoe is dit muziekstuk eigenlijk bedoeld? Daarvoor heb je de componist nodig. Door daarmee in contact te zijn, krijgt het ziel, schwung. De dirigent en de componist werken samen met jou als middelpunt, hoe jij bent bedoeld. Het klinkt verfrissend, authentiek. Het ademt wie jij bent met alle klanken en tonen die in jou leven. Donker en licht, stampvoetend en dansend. Je hoofd, hart en handen zijn verbonden. Nu ráákt het muziekstuk, het brengt beroering. Jouw orkest doet ertoe. Jij doet ertoe. Laat je horen. De wereld wacht op je.
Extra vragen voor bezinning
Wat herken je in deze metafoor? Welke vragen roept het op bij je?
Hoe ervaar jij contact met jouw dirigent? En met jouw componist? Hoe ziet dat eruit voor je?
Zijn er klanken die gemist worden in jouw leven? Welke?
Aan welk verlangen raakt dit bij je?
Wat zou je graag meer aandacht willen geven in jouw leven?
Wat zijn jouw valse noten? Hoe ga je hiermee om?
Wat neem jij jezelf voor?
Als ik al mijn instrumenten laat klinken dan.....
Reactie plaatsen
Reacties